Drodzy Przyjaciele. Prawie cały ubiegły wrzesień spędziłam w Orissie, badając Indie, spotykając różnych ekspertów i ludzi Orissy. Mam kompletną - 400 stronicową - książkę na ten temat. Będzie ona opublikowana, ale chcę najpierw podzielić się tekstem z naszymi przyjaciółmi z www.myspace.com. Modlę się żeby to przyczyniło się do uznania znaczenia Orissy dla światowej cywilizacji.- Vedic Empire - www.myspace.com/vedicempire
Orissa - miejsce kultury JagganathaOrissa, oficjalnie nazywana Odiszą, jest ziemią starożytnej kultury i tradycji. W dawnych czasach, była znana jako Kalinga i zawsze grała ważną rolę w historii Indii. Obecnie ludzie mówią tam wieloma językami , ale oficjalnym językiem jest Orija , Odija. Historia ujawnia , ze Orissa zajmuje znaczące miejsce w sercach i umysłach Indusów. Przez tysiąclecia Orissa była miejscem o głębokim znaczeniu dla Hinduskiej , Dzinijskiej i Buddyjskiej cywilizacji. Jej miasto, Puri jest słusznie określone Mekką Hinduizmu. Wielu świętych, Aczariów, Guru, Cesarzy, Króli oraz innych oświeconych ludzi Indii, będących Hinduistami, Buddystami, Dziinistami, Sikhami czy Muzułmanami, udawało się do Orissy w akcie uznania jej ogromnego znaczenia jako świętej ziemi. Według uczonych, najważniejsza kultura Orissy powinna być identyfikowana jako " Kultura Jagannath'a".
Badania ukazują, że ta kultura Jagannath'a, sięga daleko poza udokumentowaną historię. Popularność tej kultury przekroczyła wszelkie społeczne i kulturowe granice. {...}Muzułmanie również identyfikują sie z tą kulturą "poprzez" grobowiec Salbeg'a. Urodzony w 17 wieku , Salbeg stał sie popularnym poetą (tworzącym w języku Orija), śpiewającym pieśni religijne dla Pana Jagannatha. W dniu Ratha Yatry wóz zatrzymuje się przy grobowcu muzułmańskiego świętego. Ponadto znajduje się tam pomnik cesarza Moghulu, Shaha Jahana , który upamiętnia miejsce z którego cesarz obserwował Festiwal Rathayatry. Podczas ''British Raj'', fascynacja corocznymi festiwalami Pana Jagannatha, doprowadziła do ukucia angielskiego słowa " Juggernaut" (potocznie : duża ciężarówka), słowo to jasno ukazuje wpływ Jagannatha na umysły Brytyjczyków.
{...} Niektóre z tych badań sugerują, że ta epoka naprawdę może równać sie z najwcześniejszą epoką znaną ludzkości. Praca uczonych R.Balakrishnana i A.P. Patnaik'a ukazała zaskakujące podobieństwa pomiędzy starożytnymi legendami Sumeru i Egiptu i legendami powiązanymi ze Świątynią Jagannatha w Puri (Orissa). Faktycznie ci uczeni odkryli że Świątynia Jagannatha jest jedynym miejscem w tym świecie, w którym są kontynuowane te same elementy rytuałów jakie były praktykowane w erze Sumeru.[1]. Wybitne znaczenie Orissy w starożytnej historii świata, przestawił Dr. Benudhar Patra, wykładowca wydziału Historii na Państwowym Uniwersytecie w Chandigarh . (Chandigarh, U.T. India).'' Odkrycie Babilońskiej pieczęci z kości słoniowej w obrębie świątyni Barunighat w Baripada (13 październik 1953. Hindustan Standard , Calcutta w : '' Babylonian Seal Unearthed''): "... przyjmuje że tam było miejsce wymiany i handlu pomiędzy obszarem Baripada (Mayurbhamj) a Babilonią.[2].
We wczesnych wiekach chrześcijańskich, Orissa miała aktywny udział w handlu z światem zachodnim, szczególnie z Cesarstwem Rzymskim. Zachodni handel kwitł , ponieważ było wielkie zapotrzebowanie na luksusowe towary z Kalingi w Cesarstwie Rzymskim.{...} Nieznany autor ( I.w.n.e.) wymienia port Kalingi zwany Desafene, wspomina o handlowych relacjach Kalingi z światem Rzymskim. Wymienia Dosareneas jako miejsce produkcji najlepszej kości słoniowej zwanej '' Dosarenic''. Ptolemeusz, grecki geograf, w drugim wieku naszej ery mówił o innym sławnym porcie Kalingi nazywanym Palur, z którego okręty bezpośrednio przez Zatokę Bengalską docierały do krajów południowo - wschodniej Azji. Znaleziska (roulwtted) z Sisupalagrah nieopodal Bhubaneswar i Tamluk w dystrykcie Midnapore we współczesnym Bengalu Zachodnim, są bardzo znaczące w tej obserwacji ( Ptolemeusza).Zwoje poraz pierwszy zostały zidentyfikowane (oraz datowane) przez Wheelera przy Arikamedu (współczesny region Iraku). Zostały prawdopodobnie przywiezione do Orissy przez rzymskich kupców. Można wspomnieć tutaj : rzymskie bulle znalezione w Sisupalagrah oraz monety w Biratgarh, Bamanghati w dystrykcie Mayurbhanj .
Wszystko to sugeruje połączenia handlowe Kalingi z Imperium Rzymskim. Poza tym odkryto sporo złotych monet z grecko-rzymskim motywem oraz fragmenty ceramiki i terakoty (pochodzącej z Rzymu) w Tamluk (w miejscu starożytnego Orijskiego portu Tamaralipiti). A Grecka tabliczka (terakota) zawierająca dziękczynienie nie znanego greckiego marynarza skierowane do (boga) Wiatru Wschodniego. Poeta Dandi w " Dasakumara Charita" donosi o przybiciu Greków do portu w Tamaralipti. Oprócz tego (świadectwa), ostatnio wykopaliska archeologiczne w Manikpatna (w północnej stronie jeziora Chilka) ukazały rzymską ceramikę oraz fragmenty amfory{...} Port Kalinga miał połączenie handlowe (drogą morską) z Afryką. Wizerunek Żyrafy, (występującej jedynie w Afryce) obecny w reliefie w Konrak potwierdza, że ów port miał handlowe powiązania z Afryką. Relief żyrafy w świątyni Konark sugeruje że prawdopodobnie jacyś ludzie z Kalingi udali się do Afryki i zobaczyli że zwierze, albo jakiś egzemplarz żywej żyrafy został przywieziony przez kupców do Orissy. Jednak rzeźba na ścianie świątyni Słońca jest bardzo dokładna , co sugeruje, że rzeźbiarz musiał widzieć żywą żyrafę. Mało prawdopodobne jest aby rzeźbiarz udał się w podróż do Afryki . Tak więc owa żyrafa dotarła drogą morską z Wschodniej Afryki do Orissy."[3].
W starożytności Orissa była bardzo znacznym centrum dla międzynarodowego handlu oraz głównej siły morskiej. Po tym jak jej porty zostały pokryte osadami rzecznymi, Orissa utraciła swoje wpływy a także obszar handlu morskiego. To był główny czynnik, który przyniósł koniec potęgi Orissy jako światowej potęgi marynarki w starożytności. Poza tym rozwojem (marynarki): "... odważni i śmiali 'sabhaba' ( Orijscy marynarze) z Kalingi, odbywali śmiałe podróże . Utrzymywali kontakty morskie z Cesarstwem Rzymskim, Afryką, wybrzeżem Persji, arabskimi krajami na zachodzie, Chinami, Japonią, Syjamem, Czampa, Birmą, Cejlonem, Filipinami na wschodzie. Poza tymi krajami Kalinga utrzymywała handel i relacje kulturowe z wyspami Jawą, Sumatrą, Bali i Borneo (znanych jako Suvarnadvipa, a obecnie Indonezja). Wspaniała przeszłość morska Orissy została potwierdzona przez odkryte przedmioty takie jak: rzymskie monety, kuszaskie monety, chińską ceramikę znalezioną (współcześnie) w różnych zakątkach Orissy. Niektóre społeczno-religijne festiwale popularne w nadbrzeżnym regionie Orissy, dostarczają informacji o wspaniałym morskim dziedzictwie Kalingi. Np. Festiwal Baliyatra co oznacza dosłownie 'Podróż na Bali'. Na Bali jest świętowany ten dzień jako ‘Masakapan Ke Tukad’ a w Tajlandi jest zwany ‘Loy Brah Pradip’.[4]W Japonii obchodzi się podobny festiwal zwany Obon . Obon jest skróconą formą słowa Urabonne, /Urabanna/ Urabon’e wywodzącego się od sanskryckiego słowa Ullambana.
{...} Szczególnie zwolennicy tradycji Gaudija Wisznuizmu mają kilka związków z tym stanem (Orissa) a szczególnie z miastem Puri. Znajduje się tam tzw. gambhira (rezydencja) Śri Kryszny Czeitanii Mahaprabhu (1486-1534), który spędził w Puri ostatnie 24 lata swojego życia. Indyjski król Gajapati Maharaja Pratapardra Dev, uważał Czeitanię za awatarę Kryszny. Król był entuzjastycznym mecenasem i wielbicielem Czeitanii. (...) Puri jest także miejscem narodzin Śrila Bhaktisiddhanta Saraswati Thakur'a (1874 – 1937). Bhaktisiddhanta Saraswati dostosował tradycje Gaudiya Wisznuizmu, do wymagań dwudziestego wieku. On był pierwszym hinduskim nauczającym, który często wykorzystał samochód wraz z innymi nowoczesnymi okryciami w swojej misji kaznodziejskiej. Jego drukarnia była najefektywniejszym środkiem rozpowszechniania nauk Śri Kryszny Czeitanii. Wysyłał swoich zwolenników do Anglii i Niemiec w 1930.(...). Srila Bhaktisiddhanta był autorem ważnych tłumaczeń literatury wedyjskiej , (licznych) komentarzy i filozoficznych esejów. Położył podwaliny dla rozpowszechniania Gaudiya Wisznuizmu na całym świecie. Bezpośrednim skutkiem (działań) tych dwóch Orijczyków : Śri Kryszny Czeitanii oraz Bhaktisiddhanty Saraswatiego, Orissa stała się ważnym religijnym centrum dla setek tysięcy ludzi poza granicami Indii. W ten sposób dzisiaj Puri jest odwiedzane przez pielgrzymów od Rosji, poprzez USA, Europę, Afrykę, Australię , Amerykę Łacińską , Chiny i innych krajów.
Dla mieszkańców Orissy jest ona czymś więcej niż miejscem pielgrzymek. Orijczycy są mocno przeświadczeni o starożytnym, unikalnym i decydującym miejscu w historii Indyjskiej cywilizacji (...). Oni identyfikują się z zakorzenionym dziedzictwem, historią i tradycją. Pieśni, tańce, języki, ekspresja, nazwy miejsc, święta, życie, rytuały , to wszystko reprezentuje to kim oni są. Ich starożytne korzenie dokładnie spłatają się z religijnymi tradycjami. Inaczej powiedziawszy Orijska Kultura Jagannatha jest tym kim Oni są. To jest prawdziwe sedno Ich tożsamości. Te fakty są znaczące w uzyskaniu dokładniejszego zrozumienia kulturowej struktury Orissy. (...) Znaczenie Orissy jest o wiele większe niż tylko Indo- centrycznej rzeczywistości. Reprezentuje ważne i znaczące połączenie ze wspólnym ludzkim dziedzictwem. Ten fakt nie jest oparty wyłącznie na jej starożytnych związkach z ludźmi Europy, Afryki i Azji. W ostatnich czasach Orijska Kultura Jagannatha stała się globalnym zjawiskiem. Przede wszystkim z powodu wysiłków czołowego ( XX wiecznego ) reprezentanta Indyjskiej kultury: A. C. Bhaktivedanta Swamiego Prabhupada, bezpośredniego ucznia Śrila Bhaktisiddhanta Saraswatiego Prabhupada. On rozpowszechnił Orijska Kulturę Jagannatha Światu. W ten sposób dzisiaj Festiwal Rathayatry jest obchodzony co roku w licznych miastach na całym świecie.Żywa kultura Orijska jest przykładem naszego wspólnego starożytnego dziedzictwa. (...)
Bibliografia: [1] Heritage Tourism (Places of Tourist Interest in the District of Puri) Sunil Kumar Patnaik Orissa Review * September - 2004 http://orissagov.nic.in/e-magazine/Orissareview/Sept2004/englishPdf/heritagetourism.pdf. [2] Orissa's contact with first civilization of the world J.P.Singh Deo, A.N. Tiwari etal,(ed.) Reference Orissa, (2nd ed.), Bhubaneswar, 2000, pp. 673-674. [3] Maritime Contact of Ancient Orissa with the Western World Dr. Benudhar Patra Orissa Review January 2005 http://orissagov.nic.in/e-magazine/Orissareview/jan2005/englishPdf/Maritime_Contact.pdf [4] Baliyatra : Reminiscence of Orissa's Maritime Glory Prabhukalyan Mohapatra Orissa Review * November – 2007 http://orissagov.nic.in/e-magazine/Orissareview/nov-2007/engpdf/Pages20-22.pdf.
Tłumaczenie : Eva Vedic Za zgodą Autora
|
